En güvende hissettiğimiz anlardır minik yavrularımızın evimizde, kucağımızda olduğu anlar. Zannederiz ki onlarda mutludur bu durumdan. Oysa bir çocuk neden mutlu olsun yalnızlığından. Paylaşacak kahkahalar, paylaşacak koskoca bir dünya varken.
Büyüdük… Hepimiz çocuktuk, büyüdük. Çoğumuz sokaklarda, mahallelerde tanıştık hayatla, dostlukla. Özgürlüğün tadına vardık arkadaşlarımızla oyun oynarken. Paylaşmayı da öğrendik, kaybettikçe kazanmaya çalışmayı da. En önemlisi ise; mutluluğun paylaştıkça çoğaldığını öğrendik.
Neden bizim yaşadıklarımızı yaşamasın çocuklarımız. Neden kahkahalarını paylaşmasın arkadaşlarıyla, neden paylaşmasın oyuncaklarını ve neden büyütmesin çocuk kalbinde mutluluğu.
El ele verip hayatla tanışmalarına olanak sağlayalım. Güvenli bir ortamda oyunla öğrenmelerine, arkadaşlarıyla paylaşmalarına fırsat verelim. Bir evin yalnız prens ve prensesleri olmak yerine arkadaşlarla ve onları seven öğretmenlerle dolu bir yuvada mutlu çocuklar olsunlar.